Mijn eerste expositie, maar mijn naam was onbekend!
Begin dit jaar nam ik deel aan vier masterclasses van Stichting De Stad Verbeeldt. Het thema was Reizen in de Tijd.
Wij werden gecoacht door vier professionele fotografen die ons begeleidden van idee naar beeldverhaal. Mijn onderwerp werd De Blazende Veiligheid. Dit is een personeelsvereniging van de NS, ProRail en NedTrain in Zwolle.
Deze vereniging bestaat al ruim 80 jaar! Ik ben bij verschillende activiteiten te gast geweest, waar ik de gezelligheid en gemoedelijkheid fotografisch wilde vastleggen, maar dan wel met een knipoog. Volgens mij was dat aardig gelukt, want tijdens de derde masterclass werd er bij mijn presentatie positief op gereageerd door de mede-deelnemers.
Opening tentoonstelling
Op 13 september was de opening van het fotofestival Reizen in de Tijd in Zwolle, waaraan ik ook deelnam. Na een lange inleiding van alle sprekers zag ik voor het eerst het resultaat van mijn beeldverhaal. Ik was namelijk ontzettend benieuwd, omdat andere mensen hierover hadden beslist.
Na de masterclasses was er bijna geen communicatie meer over het gehele proces. Alleen dat je deelnam en dat je beeldverhaal al bij de drukker lag. Ik had tien foto’s met bijbehorende teksten ingeleverd. Verder wist ik niet wat er zou gebeuren en hoe mijn beeldverhaal eruit zou komen te zien.
Naam verkeerd
Ik weet dat mijn voornaam niet gemakkelijk te schrijven is. Er zijn namelijk vele varianten. Maar als je een formulier moet invullen om deel te nemen aan een expositie, dan mag je er toch wel vanuit gaan dat alles goed wordt gecontroleerd. Vooral je naam!
Dit was helaas niet gebeurd en ik zag het pas tijdens de opening! Mijn voor- én achternaam stonden verkeerd geschreven onderaan mijn beeldverhaal. Hoe onprofessioneel is dit! Ik was best teleurgesteld en daardoor niet zo gezellig meer voor mijn naasten die waren meegegaan.
Nu kon niemand mij vinden in Google, want Jaqueline Hoogenveen is onbekend!
Ik moest eerst even zorgen dat ik weer rustig werd voordat ik de programmamanager daarop zou aanspreken.
Uiteindelijk hebben ze ervoor gezorgd dat er een nieuw beeldverhaal kwam met de juiste naam eronder: Jacqueline Hoogeveen.
Zelf de regie nemen
Mijn leermoment hierin is dat ik, ondanks dat je deelneemt aan een expositie via een stichting en een stichting meestal afhankelijk is van vrijwilligers, altijd zelf de regie moet nemen. Misschien moet ik zelf maar vrijwilliger worden?
Het zijn jouw eigen foto’s en het is jouw beeldverhaal.
Natuurlijk ben ik supertrots op het eindresultaat! Mijn beeldverhaal hing tussen de expositie van bekende fotografen en de Zilveren Camera. Deelname aan de masterclasses en uiteindelijk aan een expositie had ik niet willen missen.
Ik heb mij kunnen ontwikkelen in de documentairefotografie en ben een ervaring rijker. Daar gaat het uiteindelijk om!
